Pustelnik to karta, której kobiety najczęściej się boją. Gdy się odsłania, widzę, jak kobieta drga: „Czyli zostanę sama?“ I za każdym razem odpowiadam to samo: nie. Pustelnik nie mówi o samotności wymierzonej jak kara. Mówi o samotności, którą kobieta wybiera sama — choćby na chwilę, choćby na jeden wieczór, by w końcu usłyszeć własny głos wśród wszystkich obcych głosów, które mówią jej, jak żyć. Na karcie stary człowiek stoi na szczycie góry i trzyma latarnię. Nie uciekł od świata. Wzniósł się wyżej, by zobaczyć, dokąd idzie.
Po Sile, która uczyła oswajać lwa łagodnością, przychodzi Pustelnik, który prosi, by wziąć latarnię i na chwilę odejść od wszystkich. To dziewiąta karta Wielkich Arkanów i odsłania się wtedy, gdy kobieta zmęczyła się życiem według oczekiwań innych i nie odróżnia już, czego chce ona sama, a czego chciała jej matka, jej mąż, jej przyjaciółki. Pustelnik mówi: nie musisz teraz niczego rozstrzygać. Musisz tylko zamilknąć i posłuchać. Gdy ta karta się odsłania, mówię kobiecie: odpowiedź już jest w Tobie, tylko mówi cicho, a wokół Ciebie jest zbyt wiele hałasu. Weź latarnię. Nie świeci po to, by inni Cię widzieli — świeci po to, byś Ty widziała swoją drogę.
Na karcie stary człowiek w długim szarym płaszczu z kapturem, stojący na pokrytym śniegiem szczycie góry. W jednej ręce trzyma uniesioną latarnię, w której świeci sześcioramienna gwiazda, w drugiej — długą laskę. Szary płaszcz to skromność i niewidoczność: Pustelnik się nie stroi, nie potrzebuje już, by go zauważano. Latarnia to wewnętrzne światło, ta mądrość, którą kobieta zgromadziła przez wszystkie swoje bóle i błędy. Zwróć uwagę: latarnia oświetla tylko kilka kroków naprzód, nie całą drogę. Pustelnik uczy iść tyle, ile widzisz, i ufać, że następny krok odsłoni się, gdy przyjdzie czas. Laska to oparcie i doświadczenie: nie niesie, ale nie pozwala upaść.
Śnieg pod stopami to cisza i czystość. Tam, gdzie stoi Pustelnik, nic nie rośnie, nic się nie dzieje, i to nie śmierć, lecz pauza: ziemia pod śniegiem odpoczywa, by wiosną mogła zakwitnąć. Wokół ciemna noc, i to ważne: ta karta przychodzi wtedy, gdy kobieta nie widzi wyraźnej drogi i czuje się zagubiona. Pustelnik mówi — ciemność nie jest wrogiem, oznacza tylko, że czas na latarnię. Sześcioramienna gwiazda w latarni to połączenie dwóch trójkątów: niebo i ziemia, duch i ciało, to, czego chcę, i to, czego naprawdę potrzebuję. Kartą rządzi znak Panny i Merkury: znak jasnego umysłu, uwagi do szczegółów i cichej służby. Pustelnik zawsze był dla mnie przypomnieniem, że kobieta, która umie być sama, nigdy nie będzie samotna — ma już przyjaciółkę, z którą jest jej dobrze: samą siebie.
Znaczenie w pozycji prostej. W pozycji prostej Pustelnik to karta wewnętrznej mądrości, ciszy i poszukiwania siebie. Mówi: teraz nie czas na pośpieszne decyzje, nowe znajomości czy wielkie kroki. Teraz czas cofnąć się o krok i posłuchać, co dzieje się w Twoim wnętrzu. Ta karta przychodzi do kobiet, które długo żyły dla innych — dzieci, męża, rodziców, pracy — i pewnego dnia zauważyły, że nie wiedzą już, kim same są, czego chcą, co daje im radość. Pustelnik odpowiada: nie zginęłaś. Zostałaś tylko przykryta obcymi głosami. Jeśli pytałaś, czy trzeba teraz coś zmienić — Pustelnik mówi: najpierw pobądź ze sobą, a decyzja przyjdzie sama. Nie z lęku, nie ze zmęczenia, lecz z jasności. Druga warstwa tej karty to mądrość, która przychodzi tylko przez doświadczenie. Pustelnik jest stary nie dlatego, że jest słaby, lecz dlatego, że wiele widział. Ta karta często odsłania się kobietom, które przeszły bolesny czas — rozwód, stratę, zdradę — i teraz pytają, po co to wszystko było. Pustelnik mówi: po to, by zapaliła się w Tobie latarnia. Tego, co teraz wiesz o ludziach, o miłości, o sobie, nie dało się dowiedzieć żadną inną drogą. I tego światła jeszcze użyjesz — może pokazując drogę innej kobiecie, która dziś stoi tam, gdzie Ty stałaś kilka lat temu. Żaden Twój ból nie był na próżno. Stał się Twoją latarnią. I jeszcze jedną wiadomość przynosi Pustelnik — o czasie i cierpliwości. Ta karta nie lubi pośpiechu i nie lubi, gdy kobieta próbuje wypełnić ciszę czymkolwiek, by tylko nie musieć jej słuchać: nowym związkiem, hałasem, ciągłym zajęciem. Pustelnik mówi: pobądź w pustce. Nie jest pusta — jest pełna. Kobiety często piszą mi, że boją się ciszy, bo w ciszy przychodzą myśli, od których uciekają. A Pustelnik im odpowiada: te myśli i tak przyjdą, tylko w ciszy przychodzą jak goście, a w hałasie — jak złodzieje nocą. Pozwól im przyjść. Porozmawiaj z nimi. Nie chcą Ci zaszkodzić, chcą Ci coś powiedzieć.
W pozycji odwróconej. Odwrócony Pustelnik mówi mi o kobiecie, która wybraną samotność zamieniła w więzienie. Odeszła od ludzi nie po to, by siebie usłyszeć, lecz po to, by nikt już jej nie zranił. Drzwi się zamknęły, a ona sama nie wie już, jak je otworzyć. Odwrócony Pustelnik często odsłania się kobietom, które mówią: „Nikogo już nie potrzebuję“, ale w ich oczach widzę tęsknotę. Albo przeciwnie — kobietom, które boją się być same choćby godzinę i dlatego trzymają się związków, które dawno już nie leczą, tylko po to, by nie zostać w ciszy ze sobą. W obu przypadkach karta mówi to samo: uciekasz. W jednym — od ludzi, w drugim — od siebie. Ale odwrócony Pustelnik nie jest wyrokiem, i chcę, żebyś to usłyszała. Ta karta pyta: czy Twoja samotność Cię leczy, czy Cię ukrywa? Jeśli po długim czasie w samotności czujesz się nie spokojniejsza, lecz coraz bardziej zastygła, bardziej zła, bardziej obojętna — latarnia zgasła i czas schodzić z góry. Mądrość, którą nikt się nie dzieli, zamienia się w gorycz. Odwrócony Pustelnik mówi: zrozumiałaś już wystarczająco. Teraz przyjdź do ludzi i przynieś im to światło. Zadzwoń do przyjaciółki, której już nie odpisałaś. Powiedz komuś prawdę, którą trzymałaś w sobie. Gdy ta karta odsłania się odwrócona, mówię kobiecie: nie jesteś pustelnicą — tylko zapomniałaś, że góra ma też drogę w dół, a iść nią nie znaczy przegrać.
W miłości. W miłości Pustelnik to karta cierpliwości i poznawania siebie. Samotnej kobiecie mówi: teraz nie czas szukać, teraz czas zrozumieć, czego szukasz. Pustelnik bardzo często odsłania się kobietom, które jednego po drugim wybierają podobnych mężczyzn i za każdym razem parzą się w ten sam sposób. Karty im mówią: dopóki się nie zatrzymasz i nie spojrzysz, dlaczego ciągną Cię ci, którzy Cię ranią, następny będzie taki sam. To nie kara, lecz szansa. Wierzę, że kobieta, która pobyła ze sobą i nauczyła się być dla siebie dobra, przyciąga innego mężczyznę — nie tego, który ją uratuje, lecz tego, który ją zobaczy. Moja rada dla samotnej kobiety, której odsłania się Pustelnik: ten czas spędź nie czekając, lecz poznając. Miłość przyjdzie, gdy nie będziesz już pustym naczyniem, które trzeba wypełnić. W związkach ta karta mówi o okresie, gdy jedno z was — najczęściej on — wycofuje się w siebie. Milczy, jest zamknięty, mniej mówi, mniej chce. Kobiety piszą do mnie przestraszone: „On już mnie nie kocha.“ Pustelnik najczęściej odpowiada: nie. On po prostu coś w sobie rozstrzyga i potrzebuje ciszy, a nie pytań. To najtrudniejsza lekcja dla kobiety przywykłej do omawiania wszystkiego: pozwolić mu pobyć ze swoją latarnią i nie czytać jego milczenia jako odrzucenia. Jeśli pytałaś, czy wasz związek przetrwa, Pustelnik odpowiada: przetrwa, jeśli oboje nauczycie się być razem, nie zlewając się — dwie latarnie, które świecą obok siebie, ale żadna nie gasi drugiej. Czasem Pustelnik pokazuje też, że sama kobieta potrzebuje czasu dla siebie: wieczoru bez niego, podróży w pojedynkę, pokoju, w którym może milczeć. To nie niszczenie związku. To jego ratowanie. A jeśli w Twoim pytaniu boli — jeśli on odszedł, jeśli związek się skończył, jeśli pytasz, czy wróci — Pustelnik nie daje szybkiej odpowiedzi, i chcę być z Tobą uczciwa. Ta karta mówi: teraz nie czas powrotu, teraz czas zrozumienia. Nie zamyka drzwi, ale prosi, by nie pytać ich każdego wieczoru. Widziałam wiele kobiet, które po rozstaniu uciekały od ciszy w nowego mężczyznę, w nowy hałas, i po roku znów stały w tym samym miejscu z tym samym bólem. I widziałam kobiety, które odważyły się pobyć same — kilka miesięcy, czasem rok — i wyszły z tego czasu inne: spokojniejsze, jaśniejsze, już nie bojące się. Gdy znów kogoś spotkały, była to inna miłość. Pustelnik mówi: to, co teraz nazywasz samotnością, po jakimś czasie nazwiesz czasem, gdy w końcu spotkałaś siebie.
W pracy i finansach. W pracy Pustelnik to karta skupienia, zgłębiania i samodzielnej pracy. Odsłania się wtedy, gdy kobieta potrzebuje odejść od hałasu zespołu i popracować sama: przygotować coś ważnego, nauczyć się nowej dziedziny, przemyśleć, czy ta praca jest jeszcze jej. Jeśli pytałaś, czy zmienić pracę — Pustelnik mówi: jeszcze nie, ale czas po cichu przygotowywać się i uczyć. Ta karta sprzyja tym, które pracują z wiedzą, uczą, badają, piszą, doradzają, leczą — wszystkim, których praca polega na oświetlaniu drogi innym. A jest trudna dla tych, które oczekują szybkiego uznania: praca Pustelnika często jest niewidoczna, dopóki nie przyniesie owoców. Jeśli w pracy czujesz się samotna i niezrozumiana — karta mówi: może po prostu wyrosłaś już z tego miejsca i Twoja latarnia nie jest tu nikomu potrzebna. To nie Twój brak. To znak, że szczyt góry jest już blisko, a tam otworzy się inny widok. W finansach Pustelnik mówi o skromności, oszczędzaniu i spokojnym, bezpiecznym czasie. Mówi: teraz nie czas na wielkie wydatki, kredyty czy inwestycje, których sama nie rozumiesz. Jeśli masz trudności finansowe — Pustelnik radzi najpierw spokojnie, w pojedynkę, bez paniki i bez obcych rad przejrzeć, gdzie naprawdę uciekają pieniądze i co kupujesz nie z potrzeby, lecz z pustki. Kobiety często piszą mi, że wydają pieniądze, gdy jest im smutno, a potem jest im jeszcze smutniej. Pustelnik odpowiada: pustki nie wypełnisz rzeczami, wypełnisz ją tylko byciem ze sobą. Ta karta nie obiecuje bogactwa, lecz wystarczalność — ten spokój, gdy wiesz, że masz dość, i nie musisz już niczego udowadniać ani sobie, ani innym. A z tego spokoju, co dziwne, pieniądze zaczynają przychodzić łatwiej.
Z praktyki Luny. Napisała do mnie kobieta, która miała czterdzieści siedem lat. Dzieci wyjechały na studia, mąż coraz więcej czasu spędzał w pracy, a ona wieczorami siedziała w pustym domu i nie wiedziała już, co ze sobą zrobić. Pytała mnie: „Czy moje życie już się skończyło? Czy będzie jeszcze coś?“ Wyciągnęłam karty — w centrum odsłonił się Pustelnik, prosty. Obok niego Gwiazda. I stało się dla mnie jasne: jej życie się nie skończyło. Po raz pierwszy od dwudziestu pięciu lat stało się jej własne. Przez cały ten czas była matką, żoną, córką, pracownicą — i nigdy po prostu sobą. Pustka, której tak się bała, nie była pustką. Była miejscem, które w końcu mogła zająć ona sama. Napisałam jej nie o dzieciach i nie o mężu, lecz o latarni z karty: że oświetla tylko kilka kroków i to wystarcza. Poradziłam jedno: jeden wieczór w tygodniu niczego nie planować i niczym nie wypełniać — ani telewizorem, ani telefonem, ani sprzątaniem — tylko posiedzieć ze sobą i zapisać, czego pragnęła, mając dwadzieścia lat, zanim była komukolwiek cokolwiek winna. Po miesiącu przysłała wiadomość: zapisała się na kurs malarstwa, o którym marzyła całe życie. Po pół roku następną: po raz pierwszy sama pojechała w góry i tam, na szczycie, płakała nie ze smutku. A po roku przysłała zdjęcie — jej pierwsza mała wystawa w bibliotece, a obok stoi mąż, który patrzy na nią tak, jak — jej słowami — nie patrzył od dziesięciu lat. Taki jest Pustelnik. Nie obiecuje, że pustka szybko wypełni się ludźmi. Obiecuje, że w niej najpierw odnajdziesz siebie, a potem inni odnajdą Ciebie — inną.
Pustelnik odpowiada na pytanie JESZCZE NIE — i to nie odmowa, lecz prośba o cierpliwość. Ta karta nie mówi, że to, o co pytasz, się nie wydarzy. Mówi, że teraz nie czas działać, lecz czas rozumieć: cofnąć się o krok, pobyć ze sobą, usłyszeć to, co zagłusza hałas. Jeśli pytałaś o nową znajomość, wielką decyzję czy szybką zmianę — Pustelnik prosi, by się nie spieszyć, i mówi, że to, co postanowisz z jasności, będzie o wiele mocniejsze niż to, co postanowisz ze zmęczenia czy lęku. Jedyny przypadek, gdy Pustelnik odpowiada mocnym TAK — gdy pytasz, czy warto poświęcić czas sobie, nauce, drodze duchowej czy ciszy. Wtedy cicho unosi latarnię i mówi: idź.
Co oznacza Pustelnik w miłości? W pozycji prostej — czas dla siebie przed nową miłością, partnera, który potrzebuje ciszy, a nie pytań, związek, w którym dwoje ludzi umie być razem, nie zlewając się; po rozstaniu — czas zrozumienia, a nie powrotu. Odwrócony — samotność, która stała się więzieniem, lęk przed samotnością, przez który trzyma się związków dawno już nie leczących, albo zamknięcie się, by nikt już nie zranił.
Czy Pustelnik to zła karta? Nie — to jedna z najmądrzejszych kart Wielkich Arkanów, tylko nie mówi o szybkim szczęściu. Obiecuje jasność, spokój i wewnętrzne światło, które przychodzi przez ciszę i doświadczenie. Samotność, o której mówi, jest wybrana i lecząca, a nie wymierzona jako kara. Trudna staje się tylko wtedy, gdy wycofanie zamienia się w zamknięcie.
Co oznacza odwrócony Pustelnik? Izolację, która już nie leczy, lecz ukrywa: kobietę, która zamknęła się przed ludźmi z lęku przed zranieniem, albo przeciwnie — kobietę, która boi się być sama choćby godzinę i ucieka od siebie w hałas i obce związki. Często — gorycz, w którą zamieniła się mądrość, którą nikt się nie dzieli. Karta prosi, by zejść z góry i przynieść swoje światło ludziom.
Pustelnik — tak czy nie? Jeszcze nie. Karta nie odmawia, lecz prosi o cierpliwość: teraz nie czas działania, lecz rozumienia, a decyzja podjęta z jasności będzie mocniejsza niż podjęta ze zmęczenia czy lęku. Mocne TAK Pustelnik mówi tylko na pytania o czas dla siebie, naukę, drogę duchową czy ciszę.
Jeśli dziś odsłonił się przed Tobą Pustelnik — Wszechświat mówi, że nie musisz teraz nikomu niczego udowadniać ani niczego pośpiesznie rozstrzygać, a potrzebujesz tylko jednego: pobyć ze sobą i usłyszeć głos, który długo zagłuszali inni. Jeśli chcesz, żebym zajrzała, co w Twoim życiu prosi teraz o ciszę, za czym naprawdę tęskni Twoje serce i kiedy Twoje czekanie zamieni się w krok — napisz do mnie swoje pytanie, a wyciągnę karty tylko dla Ciebie.